Karolina Kmiecik-Jusięga

12495005_1008035689268130_7863860187097164289_n

Cieleśnie uporządkowana, ze szczególnym nastawieniem na zmysł dotyku, słuchu i równowagi, co przejawia się w zamiłowaniu do sportów nacechowanych wysokim stopniem ryzyka (narciarstwo, jazda konna, żeglarstwo i biegi przełajowe, najczęściej do szkoły i z powrotem:). Z wiekiem nastawiona bardziej na obserwację, zapachy i barwy ziemi oraz dobre, nasycone słońcem, urozmaicone posiłki z przewagą roślinności i ziół nad mięsiwem. Cicha wielbicielka wiatru we włosach, ognia w kominku i wody w oceanie. Zwolenniczka aktywnego odpoczynku, także w towarzystwie zwierząt. Realizowała na Śląsku program kontaktu z koniem „Hiporelaks”, w którym dzieci poznawały język koni, zasady bezpieczeństwa, podstawy woltyżerki, a przy tym mogły na koniu nie tylko jeździć, ale go czuć i doświadczać wszystkimi zmysłami.

Umysłowo w dalszym ciągu otwarta na nauki. Pracuje w Akademii Ignatianum na stanowisku adiunkta, ze stopniem naukowym doktora nauk humanistycznych. Specjalności w zakresie resocjalizacji, profilaktyki społecznej i pedagogiki ogólnej zdobywała w Uniwersytecie Jagiellońskim i Wrocławskim. Przekonana racjonalistka i personalistka, zwolenniczka psychologii pozytywnej, psychotransgresjonizmu wedle Józefa Kozieleckiego oraz innych podejść teoretycznych głoszących wyższość człowieka nad światem oraz Boga nad człowiekiem. Zwolenniczka łączenia teorii z praktyką w profilaktyce społecznej. Publikacje, przemyślenia i dorobek naukowy do wglądu na stronie: profilaktyk.org.

Duchowo dojrzewająca katoliczka, permanentnie zadająca pytania o inne religie, zastanawiająca się nad ścieżkami życia świętych i wyklętych oraz nieautorytarnych autorytetów. Wciąż poszukująca odpowiedzi na transcendentalnych poziomach, choć pewna prawdy o sobie i o dalszej drodze życia nie tylko na tym świecie.

Emocjonalnie stabilna, opanowana i świadoma. W zależności od poczucia i potrzeby swobody wyrażania, potrafiąca kanalizować radosne i bolesne emocje tak, by innym przykrości nie sprawiać. Z racji pełnionego zawodu, wciąż studiująca dzieła Daniela Golemana i innych badaczy inteligencji emocjonalnej. Ponoć bardziej empatyczna niż asertywna:) W wyjątkowych sytuacjach odreagowuje przykładając się do wszelkich prac domowych, ogrodowych, krawiectwa i kaletnictwa.

Relacje przedkładająca nad samotnię, którą ceni jedynie ze względu na duchowe bogactwo. W szczęśliwym związku małżeńskim. Matka, córka i wnuczka niezwykle mądrych i refleksyjnie nastawionych do rzeczywistości Osób z poczuciem humoru. Wyznająca prawdę, że przed wszelkimi problemami i zaburzeniami natury psychofizycznej, społecznej i duchowej najlepiej chronią pozytywne relacje oraz więzi z dobrymi i mądrymi ludźmi, którzy swoją obecnością i przekazem zbliżają nas do Absolutu.